ـ آقا لطفا فندک تان ...
مي خواهم پر سيمرغ را آتش بزنم

قهر دوري باز گلويم را گرفته است
وگرنه آوازکي ميخواندم...
ماه و دشت و دامنه هاي کوه را شيداي سوزم ميکردم.
غصه دوري تند چشمانم را بسته است
وگرنه نگاري ميکشيدم
سر (دل)را به تعجب مي آوردم
بغض دوري .... آه دست شکسته ام
وگرنه من کجا توقف ميکنم؟
مينوشتم .. مينوشتم
تا همه کوچه پس کوچه هاي شهر را
از تيکه کاغذهاي عاشقانه پر ميکردم
تو از کجا به مملکت جان من آمده اي؟
نه باد را ديده بودم نه باران را
اين طوفان را از کجا براي من آورده اي؟
نه اشک را ديده بودم نه گريه را
اين تنم را چگونه به آتش زده اي؟
آه .....
چه بنويسم؟ که هرچي را مينويسم
درد دل است و تو هم آن را آورده اي براي من
تنها چيزي که از تو ديدم گل من
نوشته بودي:
هنوز نگرفته بو ... شکوفه لبهاي من!!

خداحافظ همین حالا، همین حالا که من تنهام

                     خداحافظ به شرطی که، بفهمی تر شده چشمام

   خداحافظ کمی غمگین، به یاد اون همه تردید

                               به یاد آسمونی که، منو از چشم تو میدید؛

  اگه گفتم خداحافظ، نه اینکه رفتنت ساده ست

                         نه اینکه میشه باور کرد، دوباره آخر جاده ست؛

    خداحافظ واسه اینکه، نبندی دل به رویاها

    بدونی با تو و بی تو، همینه رسم این دنیا وبوده و گذشته چه

    باید کرد شما بنویسید نظرخودتان را آیا اینطور نیست ورسم

    زندگی این نیست عشق واقعی را چه چیزی می بینی ؟

اینو بدون بدونه تو هر شب اشک مریزام

ماييم و پرسه هاي شبانه ، همين و بس

    تا بانگ صبح ، شعر و ترانه ، همين و بس

   فرجام ماجراي بد روز را مپرس

   خوش باد قصه هاي شبانه ، همين و بس

   بعد از من و تو ـ از من و تو ـ يادگار چيست ؟

   يك مشت داستان و فسانه ، همين و بس

   مشتاقم و به خاطر يك لحظه ديدنت

   آورده ام هزار بهانه ، همين و بس

   ـ ‌يك روح شرحه شرحه و يك جسم چاك چاك

   از من جز اين مجوي نشانه ، همين و بس

   ـ تنها ـ در اين حوالي متروك ، روح من

   با ياد توست شانه به شانه ، همين و بس

   چون عابري ـ خلاصه بگويم ـ در اين مسير

   مانديم زير چرخ زمانه ، همين و بس

 در روزگاري که خيلي راحت پا روي قلب مي گذارند چرا عاشق شوم؟

در روزگاري که دل شکستن عادت بي هنران است چرا عاشق شوم؟

در روزگاري که فرهادهاي دروغين با تيشه به کوه نمي زنند بلکه با تيشه به ريشه

 مي زنند چرا عاشق شوم؟

در روزگاري که شيرين ها لحظه به لحظه در روي يک پيمانند چرا عاشق شوم؟

 در روزگاري که عاطفه کالاي بازاري شده چرا عاشق شوم؟

چون باور ندارم دلم را بازيچه هر کس کنم به راستي چرا عاشق شوم؟

بتراش اي سنگ تراش .....

 سنگي از معدن درد بهر مزارم  بتراش 

                            روي سنگ قبره من عكسي از چهره زيباي نگارم بتراش

بنويس اي سنگ تراش عاقبت شدم فداش ... بنويس تا بدونه عمرمو دادم براش

روز آشناييمون رو تنه درخت بيد .......  يار بي وفاي من عكس دو تا دل و كشيد

كفت يكي از اون دلها فداي اون يكي بشه .... عاقبت كشت دلمو تا كه به آرزوش

گرچه پایان را نا پیداست

من به پایان دگر نیندیشم

که همین دوست داشتن زیباست

رفتی و ندیدی دگر این خسته تنها که بگوید به تو این هجر چه اورد به روزش

و نبودی که ببینی چسان بی تو گذر کرد زمان را

باز اگر حوصله ای بود تو را میبیند و به تو میگوید:

بی تو تا مرگ رسیدم ولی افسوس نمردم به امید دیدنت از دور حتی!!!!

اگر روزی از ان کوچه تاریک گذشتی تو را میبیند و به تو میگوید:

که فراموش نشد یاد نگاهت.بوسه ها قه قهه ها بودن هر روز کنارت

که فراموش نشد خاطره هایت    فراموش نشد خاطره هایت

و اگر باز نگشتی به چه کس میگوید؟

دانه غصه که در دل کاشتی با دو چشمم اب دادم هر شب

شبی از دلتنگی    شبی از تنهایی       شبی از غصه خاطرات بر باد شده

اب دادم هر شب دانه غصه که در دل کاشتی..........(حمید صدقی منش ) 

دیگه به آخر خط رسیده بودیم

باید یه جوری ثابت می کردم که دوسش دارم

یه تیغ داد دستم

گفت اگه واقعا منو دوس داری رگت رو بزن!

گفتم اخه مرگ و زندگی دست خداس...

باید بهش می فهموندم که صادقانه دوسش دارم

نه به خاطر مقام و موقعیتش

رگمو زدم

وقتی داشتم تو دستاش جون می دادم

شنیدم که گفت:

اگه دوسم داشت هیچ وقت خودشو نمی کشت 

باز با آن ديگری ديدم تو را، جای قهر و اخم خنديدم تو را

عشق،کلمه ای که امروز شده بازیچه لبهای دخترکها و پسرکهایی که برای رسیدن به خواسته های غیر انسانی خود از آن استفاده می کنند.