غیر از این داغ که در سینه سوزان دارم

چه گل از گلشن عشق تو به دامان دارم؟
این همه خاطره آشفته و مجموعه رنج

یادگاریست کزآن زلف پریشان دارم

به هواداریت ای پاک نسیم سحری

شور آشفتگی گرد بیابان دارم

مگذر ای خاطره ی او ز کنارم مگذر

موج بی ساحل اشکم سر طوفان دارم

خار خشکم، مزن ای برق به جانم آتش

که هنوز آرزوی بوسه باران دارم

غنچه آسان نشوم خیره به خورشید سحر

من که با عطر غمت سر به گریبان دارم

شمع سوزانم و روشن بود از آغازم

که من سوخته سامان چه به پایان دارم؟